Wat is zuurstofdiffusie?
Kunststof is niet volledig gasdicht. Zonder een speciale sperlaag (EVOH) dringt zuurstof uit de lucht langzaam door de wand van de leiding het water in. Dat gebeurt continu, dag en nacht, jaar in jaar uit.
Sinds halverwege de jaren '90 is een zuurstofsperlaag de norm (DIN 4726). Systemen die daarvoor zijn aangelegd, missen die laag vaak.
Waarom dit zoveel slib oplevert
Elke zuurstofmolecuul die binnenkomt, vindt ergens staal: de ketel, radiatoren, pomp of koppelingen. Daar ontstaat magnetiet, dat vervolgens neerslaat in de smalle vloerverwarmingsleidingen.
Het gevolg is een systeem dat zich blijft vervuilen, ook na een spoeling. Zonder bescherming ben je binnen enkele jaren terug bij af.
Hoe weet je of jouw systeem dit heeft?
Aanwijzingen: bouwjaar van de vloerverwarming vóór 1995, terugkerend borrelen na ontluchten, regelmatig druk bijvullen, zwart aftapwater en een pomp die vaker defect gaat dan normaal.
Zekerheid geeft het spoelwater: bij zuurstofdiffusie is het pikzwart en vult de vangbak zich snel met magnetietslib.
De juiste aanpak bij oude systemen
Eerst volledig reinigen: alle groepen machinaal spoelen tot het water helder is. Daarna beschermen met een inhibitor die corrosie remt, en een magneetfilter dat nieuw gevormd ijzerslib continu afvangt.
Vervangen van de leidingen is bij zuurstofdiffusie zelden nodig: de leiding zelf is meestal nog prima. Het probleem is het water, niet de buis. Wel adviseren we bij deze systemen een kortere controlecyclus van vier tot vijf jaar.